OLIMPIJCZYCY ZAMORDOWANI W KATYNIU<\/b>
Kpt.J\u00f3zef Baran-Bilewski <\/b>(ur. 4 marca 1899 w Rac\u0142aw\u00f3wce, w pow. rzeszowskim, zamordowany w kwietniu 1940 w Katyniu) – lekkoatleta, mistrz Polski w rzucie dyskiem i pchni\u0119ciu kul\u0105, olimpijczyk, kapitan artylerii Wojska Polskiego. By\u0142 zawodnikiem Resovia Rzesz\u00f3w, lwowskiego Klubu Sportowego Pogo\u0144 Lw\u00f3w i AZS Pozna\u0144. Dwukrotnym mistrzem Polski w pchni\u0119ciu kul\u0105 (1922 i 1926) i w rzucie dyskiem (1926, 1927 i 1929) oraz szesnastokrotnym rekordzist\u0105 Polski w obu dyscyplinach. W 1928 uczestniczy\u0142 w Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Amsterdamie. Zaj\u0105\u0142 18 miejsce (41.77 m) w rzucie dyskiem. Cztery lata p\u00f3\u017aniej by\u0142 kierownikiem polskiej grupy lekkoatletycznej na Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Los Angeles. W kierowanej przez niego grupie znalaz\u0142o si\u0119 dwoje mistrz\u00f3w olimpijskich: Stanis\u0142awa Walasiewicz i Janusz Kusoci\u0144ski. Po zako\u0144czeniu czynnej kariery sportowej rozpocz\u0105\u0142 prac\u0119 trenersk\u0105 i s\u0119dziowsk\u0105. By\u0142 dzia\u0142aczem Polskiego Zwi\u0105zku Lekkiej Atletyki i Polskiego Zwi\u0105zku Olimpijskiego. Publikowa\u0142 artyku\u0142y w \u201ePrzegl\u0105dzie Sportowym\u201d i by\u0142 wsp\u00f3\u0142autorem podr\u0119cznik\u00f3w sportowych. W czasie I wojny \u015bwiatowej (od marca 1917 do 2 listopada 1918) s\u0142u\u017cy\u0142 w Cesarskiej i Kr\u00f3lewskiej Armii. Pocz\u0105tkowo w 17 Pu\u0142ku Piechoty, a nast\u0119pnie w 56 Pu\u0142ku Artylerii Ci\u0119\u017ckiej. W 1918 uko\u0144czy\u0142 Szko\u0142\u0119 Oficer\u00f3w Rezerwy w O\u0142omu\u0144cu i zosta\u0142 przyj\u0119ty do wojska.W szeregach Pu\u0142ku Piechoty Ziemi Rzeszowskiej wzi\u0105\u0142 udzia\u0142 w obronie Lwowa. Po zako\u0144czeniu wojny z bolszewikami zosta\u0142 przeniesiony do 6 Pu\u0142ku Artylerii Ci\u0119\u017ckiej we Lwowie. Od 1 sierpnia 1920 do 15 lutego 1921 uko\u0144czy\u0142 II kurs zawodowy w Szkole Podchor\u0105\u017cych Artylerii w Poznaniu, jednocze\u015bnie b\u0119d\u0105c instruktorem sportowym. Awansowany do stopnia podporucznika z dniem 1 marca 1921 r., pozosta\u0142 w szkole. Po rozwi\u0105zaniu Szko\u0142y Podchor\u0105\u017cych Artylerii w grudniu 1921 i przeniesieniu jej kadry do nowo utworzonego Obozu Szkolnego Artylerii w Toruniu, pe\u0142ni\u0142 tam r\u00f3wnie\u017c funkcj\u0119 instruktora sportowego. W 1922 uzyska\u0142 matur\u0119 w Gimnazjum Klasycznym i Realnym w Toruniu i przeniesienie do 5 Pu\u0142ku Artylerii Polowej we Lwowie na stanowisko dow\u00f3dcy baterii. W 1924 pe\u0142ni\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 w Centrum Wyszkolenia Strzeleckiego Piechoty (Centralnej Szkole Strzelniczej). W latach 1925-1926 by\u0142 s\u0142uchaczem kursu w Centralnej Wojskowej Szkole Gimnastyki i Sport\u00f3w w Poznaniu. Po uko\u0144czeniu kursu kierowa\u0142 wychowaniem fizycznym w Dow\u00f3dztwie Okr\u0119gu Korpusu Nr VI we Lwowie. W kwietniu 1928 zosta\u0142 przeniesiony do kadry oficer\u00f3w artylerii z r\u00f3wnoczesnym przydzia\u0142em do Centralnej Wojskowej Szko\u0142y Gimnastyki i Sport\u00f3w w Poznaniu na stanowisko dow\u00f3dcy kompanii szermierczej. W nast\u0119pnym roku zosta\u0142 przeniesiony do Warszawy, do nowo powsta\u0142ego Centralnego Instytutu Wychowania Fizycznego. W instytucie pe\u0142ni\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 do 1939. 24 sierpnia 1939 zgodnie z przydzia\u0142em mobilizacyjnym uda\u0142 si\u0119 do W\u0142odzimierza Wo\u0142y\u0144skiego. 20 wrze\u015bnia po agresji ZSRR w nieznanych okoliczno\u015bciach dosta\u0142 si\u0119 do sowieckiej niewoli. Trafi\u0142 do obozu przej\u015bciowego w Szepiet\u00f3wce, a stamt\u0105d do obozu w Kozielsku. Zamordowany w lesie katy\u0144skim. Figuruje na li\u015bcie transportowej NKWD z 1 kwietnia 1940. ekshumowany i zidentyfikowany pod numerem 1856.Minister Obrony Narodowej decyzj\u0105 Nr 439\/MON z dnia 5 pa\u017adziernika 2007 mianowa\u0142 go po\u015bmiertnie do stopnia majora. Awans og\u0142oszony zosta\u0142 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczysto\u015bci \u201eKaty\u0144 Pami\u0119tamy – Uczcijmy Pami\u0119\u0107 Bohater\u00f3w\u201d.<\/p>\n
Ppor.Marian Spoida<\/b> (ur. 4 stycznia 1901 w Poznaniu, zm. 16 kwietnia 1940 w Katyniu), pi\u0142karz, pomocnik i trener pi\u0142karski. D\u0142ugoletni zawodnik pozna\u0144skiej Warty. Olimpijczyk. Pracowa\u0142 jako urz\u0119dnik bankowy. Uczestniczy\u0142 w powstaniu wielkopolskim i wojnie polsko-bolszewickiej. Pi\u0142karzem Warty by\u0142 w latach 1916-1929. Z klubem tym bra\u0142 udzia\u0142 w fina\u0142ach mistrzostw Polski, a w 1929 zosta\u0142 mistrzem kraju. W reprezentacji debiutowa\u0142 w 3 wrze\u015bnia 1922 w meczu z Rumuni\u0105, ostatni raz zagra\u0142 w 1928. Bra\u0142 udzia\u0142 w igrzyskach olimpijskich w Pary\u017cu. \u0141\u0105cznie w bia\u0142o-czerwonych barwach rozegra\u0142 14 oficjalnych spotka\u0144. Po zako\u0144czeniu kariery pi\u0142karskiej zosta\u0142 trenerem. Kr\u00f3tko prowadzi\u0142 kluby w rodzinnym mie\u015bcie (w tym Wart\u0119). Od 1931 by\u0142 zatrudniony w PZPN, gdzie pracowa\u0142 m.in. jako asystent selekcjonera J\u00f3zefa Ka\u0142u\u017cy. W jednym meczu – przegranym 1:2 z \u0141otw\u0105 – samodzielnie poprowadzi\u0142 kadr\u0119. Spotkanie z \u0141otyszami by\u0142o jednym z dw\u00f3ch mecz\u00f3w polskiej reprezentacji rozgrywanych tego dnia (25 wrze\u015bnia 1938). W drugim dru\u017cyna prowadzona przez Ka\u0142u\u017c\u0119 zremisowa\u0142a z Jugos\u0142awi\u0105. Bra\u0142 udzia\u0142 w kampanii wrze\u015bniowej i dosta\u0142 si\u0119 do radzieckiej niewoli. Zosta\u0142 rozstrzelany w Lesie Katy\u0144skim.
Ppor. Stanis\u0142aw Urban<\/b> (ur. 13 wrze\u015bnia 1907 w Warszawie, zm. w kwietniu 1940 w Katyniu) – wio\u015blarz, medalista olimpijski. Dwukrotnie startowa\u0142 w igrzyskach olimpijskich. W Amsterdamie 1928 p\u0142yn\u0105\u0142 w sk\u0142adzie \u00f3semki, kt\u00f3ra zaj\u0119\u0142a 4 miejsce. W Los Angeles 1932 zdoby\u0142 br\u0105zowy medal w wy\u015bcigu czw\u00f3rek ze sternikiem (wraz z nim osad\u0119 tworzyli Jerzy Braun, Edward Kobyli\u0144ski, Janusz \u015al\u0105zak i sternik Jerzy Skolimowski).Startowa\u0142 w mistrzostwach Europy w Budapeszcie w 1933. By\u0142 mistrzem Polski w czw\u00f3rkach ze sternikiem w 1933 i wicemistrzem w tej konkurencji w 1930. Czterokrotnie zdobywa\u0142 te\u017c br\u0105zowe medale mistrzostw Polski w \u00f3semkach (1930, 1931), czw\u00f3rkach bez sternika (1929) i dw\u00f3jkach ze sternikiem (1931).By\u0142 tak\u017ce czo\u0142owym rugbyst\u0105 AZS Warszawa w latach 1928-1930.Walczy\u0142 w kampanii wrze\u015bniowej w stopniu podporucznika rezerwy. Wzi\u0119ty do niewoli radzieckiej, osadzony w obozie w Kozielsku, zosta\u0142 zamordowany najprawdopodobniej w Katyniu.
Aleksander Marek Kowalski <\/b>(ur. 7 pa\u017adziernika 1902 w Warszawie, zm. 3 kwietnia 1940 w Lasku Katy\u0144skim) – polski hokeista. Absolwent Wydzia\u0142u Bankowego Szko\u0142y G\u0142\u00f3wnej Handlowej. Obro\u0144ca. Reprezentant AZS Warszawa, z kt\u00f3rym zdoby\u0142 5 tytu\u0142\u00f3w mistrza Polski. W reprezentacji Polski wyst\u0105pi\u0142 31 razy strzelaj\u0105c 6 bramek. Dwukrotnie wyst\u0105pi\u0142 na Igrzyskach Olimpijskich w St. Moritz (1928) i Lake Placid (1932). Reprezentant Polski w czterech turniejach o mistrzostwo Europy (w 1928 drugie miejsce) oraz dw\u00f3ch o mistrzostwo \u015bwiata. Zdobywca tytu\u0142u akademickiego mistrza \u015bwiata w 1928. W 1930 wraz z J\u00f3zefem Stogowskim i Tadeuszem Adamowskim zagra\u0142 w reprezentacji Europy w meczu przeciwko Kanadzie. Po zako\u0144czeniu kariery zawodniczej dzia\u0142acz PZHL i s\u0119dzia hokejowy. Porucznik Wojska Polskiego. 3 wrze\u015bnia 1939 zosta\u0142 zmobilizowany, 25 wrze\u015bnia dosta\u0142 si\u0119 do niewoli sowieckiej i wywieziony do Kozielska. 3 kwietnia 1940 zamordowany w Lasku Katy\u0144skim. Zidentyfikowany pod numerem 2129.<\/p>\n
Franciszek Bro\u017cek <\/b>( ur. 29 sierpnia 1890 w Krakowie, zm. w 1940 w Charkowie), polski oficer, podpu\u0142kownik, cz\u0142onek i wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cyciel Towarzystwa Sportowego „Wis\u0142a” Krak\u00f3w. Uczestniczy\u0142 w walkach I wojny \u015bwiatowej w armii Austro -W\u0119gier. Od 1919 s\u0142u\u017cy\u0142 w Wojsku Polskim. Uczestnik wojny polsko-ukrai\u0144skiej, a nast\u0119pnie polsko-bolszewickiej. Otrzyma\u0142 za ni\u0105 order Virtuti Militari. Bramkarz pierwszej dru\u017cyny pi\u0142karskiej Wis\u0142y Krak\u00f3w do 1910 roku. Reprezentant Polski w Igrzyskach Olimpijskich w 1924 (Pary\u017c) w strzelectwie sportowym. W okresie mi\u0119dzywojennym awansowa\u0142 do stopnia podpu\u0142kownika. Wzi\u0105\u0142 udzia\u0142 w kampanii wrze\u015bniowej w oddziale KOP. By\u0142 potem wi\u0119\u017aniem Starobielska, zamordowany przez NKWD na wiosn\u0119 1940 roku w Charkowie. Minister Obrony Narodowej decyzj\u0105 Nr 439\/MON z dnia 5 pa\u017adziernika 2007 mianowa\u0142 go po\u015bmiertnie do stopnia pu\u0142kownika. Awans zosta\u0142 og\u0142oszony w dniu 9 listopada 2007, w Warszawie, w trakcie uroczysto\u015bci „Katy\u0144 Pami\u0119tamy – Uczcijmy Pami\u0119\u0107 Bohater\u00f3w”.<\/p>\n
Zdzis\u0142aw Dziadulski<\/b> (ur. 5 grudnia 1896 r. w Krakowie, zm. zamordowany w 1940 Charkowie) – \u017co\u0142nierz, je\u017adziec, olimpijczyk z Pary\u017ca 1924. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, podczas kt\u00f3rej za czyny bojowe zosta\u0142 odznaczony Krzy\u017cem Srebrnym Orderem Virtuti Militari i czterokrotnie Krzy\u017cem Walecznych.
S\u0142u\u017cy\u0142 w 1 Pu\u0142ku Szwole\u017cer\u00f3w J\u00f3zefa Pi\u0142sudskiego. Na igrzyskach olimpijskich w 1924 roku startowa\u0142 w konkursach skok\u00f3w przez przeszkody zar\u00f3wno indywidualnie gdzie zaj\u0105\u0142 28 miejsce jak i w dru\u017cynie zajmuj\u0105c wraz z kolegami 6 miejsce.
Na igrzyskach olimpijskich w 1928 roku by\u0142 rezerwowym zawodnikiem w konkursie dru\u017cynowym. Zosta\u0142 zamordowany w 1940 r. w gmachu NKWD w Charkowie. Jego nazwisko figuruje na li\u015bcie je\u0144c\u00f3w obozu w Starobielsku.<\/p>\n
Zdzis\u0142aw Szcz\u0119sny Kawecki<\/b> herbu Gozdawa (ur. 21 maja 1902 w Husiatynie, syn Stanis\u0142awa – zm. w kwietniu 1940 w Katyniu) – rotmistrz kawalerii Wojska Polskiego, srebrny medalista olimpijski w je\u017adziectwie. Urodzi\u0142 si\u0119 w rodzinie ziemia\u0144skiej. Ucz\u0119szcza\u0142 do gimnazj\u00f3w w Husiatynie, Wiedniu i Ko\u0142omyi. \u015awiadectwo dojrza\u0142o\u015bci uzyska\u0142 w 1921 w Stanis\u0142awowie. Od 1918 by\u0142 w POW, a od czerwca 1919 do \u015bmierci w Wojsku Polskim. S\u0142u\u017cy\u0142 kolejno w: 18 Pu\u0142ku U\u0142an\u00f3w, 26 Pu\u0142ku U\u0142an\u00f3w (szwadron KOP), 10 Pu\u0142ku Strzelc\u00f3w Konnych, Centrum Wyszkolenia Kawalerii (by\u0142 instruktorem jazdy konnej) i w 7 Pu\u0142ku Strzelc\u00f3w Konnych Wielkopolskich. Od lat dwudziestych by\u0142 cenionym je\u017ad\u017acem. Wzi\u0105\u0142 udzia\u0142 w Igrzyskach Olimpijskich w Berlinie 1936 we Wszechstronnym Konkursie Konia Wierzchowego, gdzie indywidualnie zaj\u0105\u0142 18 miejsce, a w dru\u017cynie zdoby\u0142 srebrny medal (wraz z Sewerynem Kulesz\u0105 i Henrykiem Leliw\u0105 -Roycewiczem). Uko\u0144czy\u0142 WKKW pomimo z\u0142amania dw\u00f3ch \u017ceber podczas krosu. Startowa\u0142 na koniu „Bambino”. W kampanii wrze\u015bniowej walczy\u0142 w sk\u0142adzie Wielkopolskiej Brygady Kawalerii w stopniu rotmistrza. Wzi\u0119ty do niewoli radzieckiej zosta\u0142 zamordowany w Katyniu. Decyzj\u0105 z dnia 5 pa\u017adziernika 2007 mianowany po\u015bmiertnie do stopnia majora. Awans zosta\u0142 og\u0142oszony w dniu 9 listopada 2007, w Warszawie, w trakcie uroczysto\u015bci „Katy\u0144 Pami\u0119tamy – Uczcijmy Pami\u0119\u0107 Bohater\u00f3w”.<\/p>\n
Boche\u0144ski Roman Kazimierz <\/b>(1910-1940) -technik budowlany, najlepszy polski p\u0142ywak okresu mi\u0119dzywojennego, jeniec Starobielska (?), olimpijczyk z Berlina (1936). Urodzony 12 maja 1910 w Gliniance, pow. Mi\u0144sk Mazowiecki, syn Romana (pisarz gminny) i Heleny ze Smykiewicz\u00f3w. Uko\u0144czy\u0142 Wydzia\u0142 Drogowo-Budowlany Pa\u0144stwowej \u015aredniej Szko\u0142y Technicznej Kolejowej w Warszawie otrzymuj\u0105c tytu\u0142 technika drogowo – budowlanego (1928). Jesieni\u0105 tego\u017c roku wyjecha\u0142 do Gandawy, gdzie rozpocz\u0105\u0142 studia w Wy\u017cszej Szkole Nauk Handlowych i Konsularnych, kt\u00f3rych jednak nie uko\u0144czy\u0142 (brak fundusz\u00f3w). Po powrocie do Warszawy (1931) pracowa\u0142 jako urz\u0119dnik, dorywczo zajmuj\u0105c si\u0119 dziennikarstwem sportowym (prowadzi\u0142 dzia\u0142 p\u0142ywania w tygodniku „Sport Wodny”). Karier\u0119 sportow\u0105 zrobi\u0142 w i\u015bcie ameryka\u0144skim stylu i tempie, staj\u0105c si\u0119 rewelacj\u0105 sportu polskiego pod koniec lat dwudziestych. Niema\u0142y wp\u0142yw na b\u0142yskawiczne post\u0119py i rewelacyjne wyniki (bliskie rekordom Europy i najlepszym wynikom \u015bwiata) mia\u0142 fakt przej\u015bcia Boche\u0144skiego na ca\u0142oroczny trening na krytym basenie w Ghent Swimming Club. Jego najbardziej znacz\u0105cy wynik na 100 m styl. dow. – 1.00,4 min. (ustanowiony w Gandawie 11 listopada 1930) przetrwa\u0142 w historii polskich rekord\u00f3w… 20 lat. Najlepszy p\u0142ywak okresu mi\u0119dzywojennego by\u0142 17-krotnym mistrzem Polski, w tym 11-krotnym w stylu dowolnym na indywidualnych dystansach od 100 m (1929, 1931, 1933-1935, 1937, 1939), 200 m (1931, 1933, 1935) do 400 m (1931) oraz w sztafetach 5×50 m dow. (1929), 4×200 m dow. (1929, 1931, 1932) i 4×100 m zm. (1931, 1932); 18-krotny rekordzista Polski (basen 25 m): 50 m dow. – 28,6 (1930 Brugge), 27,4 (10.08.1931 Warszawa); 100 m dow. – 1.08,8 (03.08.1929 Warszawa), 1.06,8 (25.08.1929 Warszawa), 1.05,0 (1929 Gandawa), 1.04,6 (1929 Gandawa), 1.03,6 (30.10.1929 Bruksela), 1.01,8 (1930 Brugge), 1.00,4 (11.11.1930 Gandawa); 200 m dow. – 2.34,4 (10.08.1929 Krak\u00f3w), 2.29,8 (09.1929 Bruksela), 2.26,8 (06.1930 Bruksela), 2.24,8 (10.1930 Brugge), 2.20,6 (9.07.1932 Warszawa); 400 m dow. – 5.36,0 (17.08.1929 Warszawa), 5.32,6 (25.08.1929 Warszawa), 5.31,0 (08.1930 Warszawa), 5.17,0 (16.11.1930 Gandawa). Wielokrotnie wyst\u0119powa\u0142 w reprezentacji narodowej (tak\u017ce w pi\u0142ce wodnej) nale\u017c\u0105c do sto\u0142ecznych klub\u00f3w: AZS (1928-1932, 1936-1939) i Delfin (1933-1935). M\u00f3wiono o nim ,\u017ce „zeuropeizowa\u0142” tabele polskich rekord\u00f3w p\u0142ywackich. Niestety jego start olimpijski nast\u0105pi\u0142 ju\u017c po szczytowym okresie sportowej kariery. W sierpniu 1939 roku Boche\u0144ski by\u0142 uczestnikiem akademickich mistrzostw \u015bwiata w Monaco. Kiedy zawody przerwano, przez W\u0142ochy, Jugos\u0142awi\u0119 i Rumuni\u0119 wraca\u0142 do kraju. O wybuchu wojny dowiedzia\u0142 si\u0119 w Bukareszcie. 2 wrze\u015bnia przekroczy\u0142 granic\u0119 polsko-rumu\u0144sk\u0105 w Zaleszczykach i od tamtej pory s\u0142uch o nim zagin\u0105\u0142. Nie wiadomo nawet czy jako ppor. rez. piech. dotar\u0142 do swojej jednostki i czy odnalaz\u0142 13 pp. z Pu\u0142tuska, gdzie w wypadku wojny mia\u0142 by\u0107 jednym z dow\u00f3dc\u00f3w plutonu ckm. Podobno widziano go pod Kowlem w ostatnich dniach wrze\u015bnia 1939. Potem m\u00f3wiono, \u017ce zgin\u0105\u0142 w Katyniu. Tymczasem jego nazwisko znalaz\u0142o si\u0119 ju\u017c na londy\u0144skiej li\u015bcie je\u0144c\u00f3w Starobielska. Figuruje ono tak\u017ce w ksi\u0105\u017cce J. Tucholskiego „Mord w Katyniu”, ale nie ma go na drukowanych w tej samej ksi\u0105\u017cce cyrylic\u0105 sowieckich listach starobielskich. Mo\u017cna przypuszcza\u0107, \u017ce Boche\u0144ski by\u0142 w Starobielsku, ale czy zosta\u0142 rozstrzelany wraz ze swymi towarzyszami niedoli w kwietniu lub maju 1940 w charkowskim gmachu NKWD, tego na pewno stwierdzi\u0107 si\u0119 nie da (st\u0105d nazwisko najlepszego polskiego p\u0142ywaka nie znalaz\u0142o si\u0119 w wydawnictwie O\u015brodka KARTA pt. Rozstrzelani w Charkowie, gdzie znajduje si\u0119 alfabetyczny spis 3739 je\u0144c\u00f3w polskich ze Starobielska rozstrzelanych w kwietniu – maju 1940). Mo\u017ce dopiero listy wywozowe NKWD ze Starobielska (jeszcze ich nie ujawniono) wyja\u015bni\u0105 t\u0119 spraw\u0119. A mo\u017ce ju\u017c nigdy nie dowiemy si\u0119 ca\u0142ej prawdy o \u015bmierci polskiego olimpijczyka.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
OLIMPIJCZYCY ZAMORDOWANI W KATYNIUKpt.J\u00f3zef Baran-Bilewski (ur. 4 marca 1899 w Rac\u0142aw\u00f3wce, w pow. rzeszowskim, zamordowany w kwietniu 1940 w Katyniu) – lekkoatleta, mistrz Polski w rzucie dyskiem i pchni\u0119ciu kul\u0105, olimpijczyk, kapitan artylerii Wojska Polskiego. By\u0142 zawodnikiem Resovia Rzesz\u00f3w, lwowskiego Klubu Sportowego Pogo\u0144 Lw\u00f3w i AZS Pozna\u0144. Dwukrotnym mistrzem Polski w pchni\u0119ciu kul\u0105 (1922 i\u2026 Czytaj dalej »<\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-67","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/klubolimpijczyka.duchu.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/67","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/klubolimpijczyka.duchu.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/klubolimpijczyka.duchu.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/klubolimpijczyka.duchu.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/klubolimpijczyka.duchu.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=67"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/klubolimpijczyka.duchu.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/67\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/klubolimpijczyka.duchu.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=67"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}